De Azoren staan bekend om hun warme en gastvrije, open karakter. De eilanden hebben een sterk gemeenschapsgevoel als gevolg van zijn lange historie als toch zeer geïsoleerd. Waarbij bewoners vaak samenkomen voor verschillende evenementen en vieringen. Er zijn door het jaar heen diverse, veelal kleinschalige, traditionele religieuze festivals en muziekfestivals, en verder ook op eten gerichte gastronomische oogstfestivals, zoals voor wijn, vis, vlees en ananas. Kortom, van traditionele festivals tot lokale markten, er gebeurt altijd wel iets dat mensen samenbrengt.
"De Azoren staan bekend om hun warme en gastvrije, open karakter. Waarbij bewoners vaak samenkomen voor verschillende evenementen en vieringen."
De eilanden herbergen verder een verscheidenheid aan musea en culturele centra die het unieke erfgoed van de regio onder de aandacht brengen. Traditionele muziek van de Azoren, met zijn kenmerkende melodieën en ritmes, wordt vooral in de zomer vaak op oorspronkelijke locaties uitgevoerd.
Bovendien staan de Azoren bekend om hun traditionele ambachten, zoals weven, aardewerk en borduurwerk, die van generatie op generatie worden doorgegeven.
Ook staat het verenigingsleven er nog volop in de belangstelling, inclusief de lokale sportclub en de harmonie.
Op de oude houten roei- en zeilboten die vroeger voor de walvisvaart gebruikt werden, wordt nog steeds recreatief gevaren. Deze zgn. botes baleeiros zijn ongeveer 12 m/39 ft lang en glijden bijna geluidloos door de zee met behulp van roeiers of zeilen. In het geval van roeien bestaat de bemanning uit 7 personen, 6 roeiers en een stuurman.
De stuurman heeft de leiding over de boot, bepaalt de koers en het ritme, zodat iedereen synchroon kan roeien. Bij het zeilen is het aantal bemanningsleden hetzelfde, alleen de rollen zijn net wat anders.
Veel van deze boten zijn geclassificeerd als regionaal erfgoed van de walvisvaart. Al deze boten hebben namen, zoals Pontinha, Maria Pequena in São Mateus do Pico, of Ester, Maria Celeste in Lajes do Pico, São Pedro in Calheta of Maria Adelaide in Piedade. Bij de regatta’s worden deze botes tegenwoordig aangelijnd versleept door de gemotoriseerde sleepboten als een lange markeringslijn langs de vaarroutes. Dezelfde boten die vroeger werden gebruikt om walvissen aan land te slepen.
De regatta's zijn een belangrijke zomerattractie voor Pico Island. Voor sportliefhebbers kan dit een goede oefening zijn omdat er een kampioenschap wordt gehouden, met name rond juni en augustus. Soms zijn er boten van naburige eilanden (Faial, Graciosa en São Jorge) bij betrokken, er zijn ook internationale wedstrijden zoals the International Whaleboat Race, een uitwisseling met New Bedford.
Tegenwoordig worden de oude uitkijkposten, de zgn. vigias, strategische punten op het land die vroeger werden gebruikt om walvissen te zoeken, nu gebruikt om walvisachtigen te spotten voor de toeristische whale watch.
Het was en is op de meeste eilanden verder heel gebruikelijk om in zekere mate zelfvoorzienend te zijn. Veel Azorianen hebben nog steeds hun eigen boomgaard, moestuin en/of wijnveld. Met die nadruk op verse, lokaal geproduceerde ingrediënten, is ook het gezamenlijk oogsten, het gezamenlijk prepareren van voedsel zoals worst en conserven en ook het delen ervan door samen te eten nog steeds heel gewoon.
Wordt je uitgenodigd voor het slachtfeest, wees er dan op bedacht dat een varken bijvoorbeeld daarbij gewoon openlijk in twee helften aan de vleeshaken hangt voor de verdere verwerking met de gedekte tafels eromheen. Zeker voor stedelingen kan dat even omschakelen zijn.
Het is overigens goed gebruik dat je na deelname aan het feest, de opvolgende dag dan ook wel meehelpt aan de vleesverwerking, die zomaar een dag in beslag kan nemen.
Naast lokale kazen, wijn, likeur, conserven en zoetigheden is ook het verse tarwe- en maisbrood van een vrij grote diversiteit, met een beetje geluk thuis uit de houtoven die veel adegas nog steeds hebben.
Ook vers watertanks komen veel voor. Vroeger werden deze benut voor opslag van water voor dagelijks gebruik, maar ook om graan te drogen voor het volgende seizoen. Veel ervan waren zo groot dat ze zelfs een ingebouwde ruimte in het bassin hadden, die speciaal was gereserveerd voor het wassen van kleding. Tegenwoordig worden deze tanks nog steeds zeer gewaardeerd voor tuintoepassingen en omdat ze zo kenmerkend zijn voor het landschap.
